ADHD en grenzen voelen: leer je lichaam weer vertrouwen

Met ADHD is je brein continu bezig: plannen, piekeren, schakelen. Al die prikkels zorgen ervoor dat je vooral ‘in je hoofd’ leeft. Je merkt pas laat dat je gespannen bent, of dat je eigenlijk al drie uur geleden een pauze nodig had. Je hebt het simpelweg niet gevoeld.

Veel ADHD’ers hebben van jongs af aan geleerd om hun impulsen te onderdrukken. “Gedraag je, niet zo druk, stel je niet aan.” Daardoor ben je gewend geraakt om je signalen te negeren. Je leert anderen tevreden te houden in plaats van jezelf serieus te nemen. Het contact met je lichaam raakt op de achtergrond.

Veel mensen met ADHD hebben überhaupt moeite om signalen uit hun lichaam goed op te merken of te interpreteren. Dit heeft te maken met interoceptie: het vermogen om innerlijke lichaamssignalen te voelen, zoals honger, dorst, spanning of vermoeidheid.

Bij ADHD is die interoceptie vaak minder goed ontwikkeld. Dat betekent: je voelt het pas als het al ‘te laat’ is. Je merkt pas dat je over je grens bent als je instort, niet eerder.

Dit verklaart ook waarom veel ADHD’ers zeggen: “Ik snap niet wanneer ik moe ben, ik ga gewoon door tot ik niet meer kan.” Of: “Ik voel stress pas als het in paniek omslaat.”

Gelukkig kun je interoceptie trainen. Met lichaamsgerichte oefeningen en zachte aandacht kun je weer leren luisteren naar je lichaam, stap voor stap. Het vraagt geduld, maar het is een investering in een leven waarin je beter voor jezelf kunt zorgen, vóórdat je omvalt.

Je lichaam geeft je de hele dag door informatie: spanning in je schouders, een brok in je keel, hartslag die omhoogschiet, adem die oppervlakkiger wordt. Bij burn-out zijn deze signalen vaak versterkt. Je voelt extreme signalen: paniek, huilbuien, instorten. Tijd om eerder in te grijpen.

Iedereen heeft z’n eigen ‘grenssignalen’. Denk aan:

• Een gejaagd gevoel zonder reden

• Spanning in je kaken of nek

• Geen zin meer in contact met anderen

• Moeite met keuzes maken

• Steeds sneller geïrriteerd zijn
  
  

Door deze signalen te leren herkennen, kun je eerder pauzeren of je planning bijstellen. Daarmee voorkom je dat je compleet over je toeren raakt.

ADHD maakt je snel en vaak ongeduldig, je raast door alles heen. Maar juist als je vertraagt, ontstaat ruimte om te voelen. Een simpele oefening: zet een timer voor 1 minuut. Sluit je ogen. Adem langzaam in en uit. Wat voel je in je lijf? Warmte, spanning, kriebel, vermoeidheid?

Maak een lijstje van hoe je lichaam aanvoelt op stressmomenten en op rustige momenten. Zo leer je het verschil herkennen. Hoe eerder je het doorhebt, hoe beter je kunt bijsturen.

Lees ook:

Yoga, wandelen zonder oortjes, dansen, ademhalingsoefeningen het helpt allemaal om weer te zakken in je lichaam. Kies wat bij je past en speel ermee. Dit gaat niet om prestatie of het op precies de juiste manier doen, maar om voelen wat er in je lijf gebeurd.

Lees ook:

Door je lichaam actiever te betrekken in je herstelproces:

• Herken je sneller je grenzen

• Neem je betere beslissingen vanuit je behoefte (niet vanuit ‘moeten’)

• Kun je je zenuwstelsel reguleren en spanning sneller loslaten

• Kom je sneller uit de overlevingsstand en in rust

In mijn trajecten gebruiken we veel  lichaamsgerichte oefeningen en zachte zenuwstelselregulatie. Geen zweverig gedoe, maar juist concreet en praktisch, afgestemd op jouw leven met ADHD.

Je hoeft het niet alleen uit te zoeken. Tijdens een gratis kennismakingsgesprek van 30 minuten kijk ik graag met je mee naar wat jij nodig hebt om uit die overleefstand te komen en weer te gaan léven in jouw ritme.

“Ik wist nooit wat mensen bedoelden met ‘luisteren naar je lichaam’. Tot ik het ging oefenen in jouw traject. Nu kan ik ook echt luisteren naar wat mijn lichaam me vertelt en daar dan ook iets mee doen.” – Mira (29 jaar)